DLA PARKÓW ROZRYWKI I ATRAKCJI RODZINNYCH
Projektujemy pamiątki dla miejsc, do których przyjeżdża się całą rodziną na pół dnia. Maskotka, brama wejściowa albo flagowa atrakcja w wyczuwalnym reliefie – wzór, który dziecko rozpozna z drugiej strony lady.
O samej technologii – reliefie, nadruku UV i przebiegu zamówienia – piszemy na stronie magnesów 3D UV. Realizacje dla innych typów miejsc zebraliśmy w portfolio.
W muzeum czy w zamku pamiątkę kupuje się na koniec zwiedzania, z osobnym zamiarem. W parku rozrywki pieniądze na magnes pochodzą z tej samej kieszeni co na lody, watę cukrową i przejażdżkę – i konkurują z nimi w tej samej minucie. To zmienia trzy rzeczy w projekcie wzoru.
Rodzina podchodzi do lady zmęczona i już w drodze do wyjścia. Wzór musi zostać rozpoznany z odległości wyciągniętej ręki, zanim ktokolwiek przeczyta napis. Dlatego bohater zajmuje większość kadru, a otoczenie schodzi na dalszy plan i nie walczy z nim o uwagę.
Park rzadko ma jedną panoramę, którą da się pokazać na siedmiu centymetrach. Ma za to postać, przy której ustawia się kolejka do zdjęcia. To ona wraca z wycieczki jako wspomnienie – widok alejek nie wraca. Jeśli park ma maskotkę, wzór zaczyna się od niej.
Z parku zabiera się ze sobą dzień, a nie punkt na mapie. Wzór działa lepiej, gdy pokazuje scenę: bramę, przez którą się weszło, albo postać, przy której dziecko stało do zdjęcia. Nazwa miejsca ma potwierdzać wspomnienie, a nie je zastępować – dlatego u nas siedzi zwykle na tabliczce pod spodem.
Żadna z nich nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Każda zmienia jednak sam wzór, a nie tylko jego kolor – dlatego warto je rozstrzygnąć, zanim zaczniemy projektować.
Maskotka sprzedaje się najszerzej, bo ma twarz i działa na najmłodszych. Brama wejściowa pracuje jak kadr: zamyka scenę i mówi, dokąd się weszło. Flagowa atrakcja – rekordowa figura, zjazd, kolejka – trafia do tych, którzy przyjechali właśnie po nią.
Park podzielony na strefy może mieć osobny wzór dla każdej z nich. Odwiedzający, który był w trzech miejscach, ma wtedy powód, żeby wziąć trzy magnesy. Przy jednym wzorze cała sprzedaż opiera się na jednej decyzji – albo tak, albo nie.
Wzór podstawowy stoi na półce przez cały rok. Obok niego mieści się edycja krótka: rocznica parku, otwarcie nowej atrakcji, wakacje. Krótka seria nie wypiera wzoru stałego – daje powód do drugiego zakupu komuś, kto już ma ten pierwszy.
Ten sam bohater wygląda inaczej w rozbudowanej scenie i w małym wzorze o kształcie samej postaci. Dwa formaty obok siebie pokrywają dwa różne budżety, a projektuje się jedną postać. W Parku Krasnala te dwa formaty stoją na półce razem.
Po pierwsze, postać jest ważniejsza od napisu. W obu realizacjach największą część wzoru zajmuje bohater – krasnale albo leśne zwierzęta. Nazwa parku siedzi na tabliczce pod spodem i nie odbiera mu miejsca.
Po drugie, obrys robi połowę roboty. Magnes o kształcie samej postaci wygląda jak figurka, a nie jak płytka ze zdjęciem. Ten sam wzór zamknięty w prostokącie traci znaczną część efektu, mimo identycznego reliefu i nadruku.
Po trzecie, seria sprzedaje się inaczej niż pojedynczy wzór. Cztery wzory dla jednego parku zmieniają pytanie przy ladzie: z „brać czy nie brać" na „który". To drugie pytanie kończy się zakupem znacznie częściej.
Te trzy wnioski wracały niezależnie od tego, czy park pobiera opłatę za wstęp, czy jest otwarty dla wszystkich. Zmienia się liczba odwiedzających, nie sposób, w jaki wybierają pamiątkę.
Ten segment jest szerszy niż same parki rozrywki. Łączy je jedno: przyjeżdża się tam na kilka godzin, z dziećmi, i wychodzi obok punktu sprzedaży.
Atrakcji rodzinnych jest więcej niż typów na tej liście. Jeśli Twojej tu nie ma, rozstrzyga to samo pytanie: co odwiedzający fotografuje tuż przed wyjściem.